Genel

AŞIRI İRTİBAT HALİNDE OLMAK

Yazdığı eserlerinde her şeyin ifrat ve tefritine karşı olduğunu gördüğümüz asrın imamı Bediüzzaman Hazretleri, bir hususu bundan istisna tutmuştur. O da müfritâne irtibattır. Kendisine yüksek makamlar verilmesi yerine, müfritâne irtibat ve ihlâsta terakki edilmesini tavsiye eden Üstad, böylece takip ettiği sahabe mesleğinin en önemli cihetlerinden birini tespit etmiş oluyor.

Asr-ı Saadette sürekli Mescid-i Nebevi’de bir araya gelen sahabeler, cemaatte herhangi bir sahabe eksik olduğu zaman topluca onun evine giderler, dâvâ arkadaşlarını yakından takip ederek, her türlü problemleriyle ilgilenirlermiş. Böylesine birbirlerine sahip çıkan ve bir vücudun âzâları gibi yek diğerinin elemleriyle müteellim, saadetleriyle mütelezziz olan o kudsî dâvâ adamları, kırk kişiyle dünyaya meydan okumuşlar ve kısa bir zamanda, İslâm dinini geniş bir dünya coğrafyasında hâkim kılmışlardır.

Son asırda tarikattan ziyade hakikat ve şeriat ve sahabe mesleğinin bir cilvesine mazhar olan Risale-i Nur cereyanına, mensup olan dâvâ adamlarına yakışan ahlâkların başında geleni, sahabelerin karakter ve hizmet tarzlarını kendi hayatlarına tatbik etmeleridir.

Kendi nefsâni hislerini unutup, kardeşlerinin hissiyat ve meziyetleriyle fikren yaşayan ve onların şerefleriyle şâkirâne iftihar etmek gibi yüce bir ahlâka sahip olarak, ifrat derecesinde bir irtibatla hizmetlerine sahip çıkan, kudsî bir dâvânın fedailiğine soyunan ve manevi cihad meydanlarının bu korkusuz kahramanlarına, ehl-i dünya bile saygı ile eğileceklerdir.

Evet, hayatının en önemli vazifesini Risale-i Nurların neşir ve hizmeti bilen dâvâ erleri, her şeyi o kudsi hizmete vasıta ve vesile bilirler. Şevk vermek ve almak, teselli etmek ve müteselli olmak, onların şiarı ve alâmetidir.

asyanur.info  samicebeci.net  (YouTube-Sami Cebeci videoları)

Advertisement

Yorum Yap